Αδικία και συγχώρεση

Η αδικία είναι – δυστυχώς- κάτι πολύ συνηθισμένο στον κόσμο μας. Είναι και μια απειλή για την ασφάλεια και την ειρήνη μέσα στις κοινωνίες.
Για το λόγο αυτό, το Ισλάμ μας δίνει ένα πολύ καλό αντίδοτο στην αδικία… Πρώτα μας προειδοποιεί και μας καλεί να μη αδικούμε κανέναν, γιατί στο τέλος οι αδικίες πληρώνονται με πολύ ακριβό τίμημα. και σε περίπτωση που το πράξουμε, να ζητάμε συγχώρεση από τον αδικημένο αμέσως.
Σε περίπτωση που η αδικία αφορά κάποια οικονομική διαφορά, πρέπει ο αδικημένος να ικανοποιηθεί και να πάρει ότι του πάρθηκε άδικα, εκτός αν δείξει συγχώρηση.
Λέει ο προφήτης Μουχάμμαντ (ειρήνη σε αυτόν) σε ένα χαντίθ που αφηγείται στο Μπουχάρι: «Όποιος έχει πράξει μια αδικία εις βάρους κάποιου αδελφού του, είτε αυτή αφορά την τιμή ή κάτι άλλο, ας του ζητήσει συγχώρηση σήμερα, προτού έρθει μια μέρα που δεν ισχύουν τα χρήματα (για εξαγορά της αδικίας). Τότε εάν – ο άδικος- έχει κάνει καλές πράξεις, του αφαιρούνται από αυτές αμοιβές που ισούνται με την αδικία που έχει κάνει και χαρίζονται στον αδικημένο. Σε περίπτωση όμως που δεν έχει κάνει καλές πράξεις, φορτώνονται πάνω του αδικίες και αμαρτίες που έχει πράξει ο αδικημένος…»

رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : ( “مَنْ كَانَتْ لَهُ مَظْلَمَةٌ لِأَخِيهِ مِنْ عِرْضِهِ أَوْ شَيْءٍ ، فَلْيَتَحَلَّلْهُ مِنْهُ اليَوْمَ ، قَبْلَ أَنْ لاَ يَكُونَ دِينَارٌ وَلاَ دِرْهَمٌ ، إِنْ كَانَ لَهُ عَمَلٌ صَالِحٌ أُخِذَ مِنْهُ بِقَدْرِ مَظْلَمَتِهِ ، وَإِنْ لَمْ تَكُنْ لَهُ حَسَنَاتٌ أُخِذَ مِنْ سَيِّئَاتِ صَاحِبِهِ فَحُمِلَ عَلَيْهِ). البخاري

Απο την άλλη πλευρά, το Ισλάμ μας ενθαρρύνει να δείξουμε συγχώρεση σε περίπτωση που μας αδικεί κάποιος και να μην απαντήσουμε με το ίδιο νόμισμα. Αυτό έχει μεγάλη ανταμοιβή την ημέρα της Κρίσης.
Λέει ο Ιμάμης Ιμπν αλ Κάϊμ : «Ο πιστός χαίρεται πολύ την ημέρα της Κρίσης καθώς βρίσκει την αμοιβή του για όσες αδικίες έχει υποστεί και έχει συγχωρέσει αυτούς που τις έπραξαν, είτε αυτές αφορούν τα οικονομικά του, είτε την ψυχή του, είτε τη τιμή του. Οπότε ο μυαλωμένος άνθρωπος θεωρεί αυτές τις αδικίες ως εφόδια για την ημέρα της ανάγκης (ημέρα της Κρίσης) και δεν ακυρώνει την ανταμοιβή του με την εκδίκηση που δεν επιφέρει κανένα αποτέλεσμα…»

قال ابن القيم : ﻭﺇﻥ اﻟﻌﺒﺪ ﻟﻴﺸﺘﺪ ﻓﺮﺣﻪ ﻳﻮﻡ اﻟﻘﻴﺎﻣﺔ ﺑﻤﺎ ﻟﻪ ﻗِﺒَﻞَ اﻟﻨﺎﺱ ﻣﻦ اﻟﺤﻘﻮﻕ ﻓﻲ اﻟﻤﺎﻝ ﻭاﻟﻨﻔﺲ ﻭاﻟﻌﺮﺽ. ﻓﺎﻟﻌﺎﻗﻞ ﻳﻌﺪ ﻫﺬا ﺫﺧﺮا ﻟﻴﻮﻡ اﻟﻔﻘﺮ ﻭاﻟﻔﺎﻗﺔ. ﻭﻻ ﻳﺒﻄﻠﻪ ﺑﺎﻻﻧﺘﻘﺎﻡ اﻟﺬﻱ ﻻ ﻳﺠﺪﻱ ﻋﻠﻴﻪ ﺷﻴﺌﺎ. )) مدارج السالكين

Leave a Reply

Your email address will not be published.