Η γυναίκα και τα βακούφια στις κοινωνίες της ισλαμικής δύσης 2

Tα ονόματα που ανάφερε ο Αλ Τάζι, δεν είναι παρά παραδείγματα για το σημαντικό ρόλο που έπαιζε η γυναίκα στις χώρες της ισλαμικής δύσης, που μπορεί να ενθαρρύνουν και περαιτέρω έρευνα για να βγουν κι άλλα ονόματα σπουδαίων γυναικών 

 

Η συμμετοχή της γυναίκας στην υποστήριξη των θρησκευτικών και επιστημονικώς ιδρυμάτων μέσω των βακουφιών τους, δεν ήταν κάτι το καινούριο στην ισλαμική δύση. Καθώς έχουμε το μεγάλο τζαμί που έκτισε στην Κόρδοβα της Ανδαλουσίας, η πριγκίπισσα Αλ Μπαχά, κόρη του Αμπντ Αλ Ραχμάν 2ος (206-238 της Έγιρα), της Ομεϊαδικής δυναστείας, ο οποίος ήταν λάτρης των επιστήμων και τεχνών, και δεν ήταν τυχαίο να επηρεασθεί η κόρη του και να ιδρύσει το αναφερόμενο τζαμί της.

Τη βιογραφία της πριγκίπισσας αυτής έγραφε ο Ιμπν Αμπντ Αλ Μάλικ Αλ Μαράκεσι, στην οποία λεει ότι “παρόλο που έζησε πολύ λιτή αναχωρητική ζωή, έκανε πολλά ευεργετικά έργα, καθώς και έγραφε η ίδια αντίγραφα του κορανίου για ελεημοσύνη, και ίδρυσε το τζαμί της στη Ρασάφα της Κόρδοβας. Όταν πέθανε το 350 Εγίρας, όλοι οι κάτοικοι ήταν παρόντες στην κηδεία της”.

Τέτοια συμμετοχή βρίσκουμε και στο κράτος των Χαφσιτών στην Τυνησία, όπως της ’τφ, της συζύγου του σουλτάνου Αμπού Ζακαρία (625-647 Εγίρα) η οποία ήταν ρωμαϊκής καταγωγής, κι η οποία ίδρυσε γύρω στο 650 της Εγίρας τη σχολή Ταουφικίγια, που ήταν το πρώτο ανεξάρτητο επιστημονικό ινστιτούτο στην Τυνησία.

Όπως και ίδρυσε το τζαμί Ταουφίκ. Επίσης έχουμε την πριγκίπισσα Φάτιμα κόρη του Αμπού Ζακαρία κι αδελφή του σουλτάνου Αλ Μοταγούακελ Αλα Αλλαχ (718-747 της Εγίρας), η οποία ίδρυσε τη σχολή Ούνουκ Αλ Τζάμπαλ (λαιμό του βουνού) στην Τύνιδα, που άνοιξε το 742 Έγιρας, διορίζοντας τον δικαστή Μοχαμμαντ Αλ Χαουάρι ως πρώτο διοικητή της. Μια σχολή που τραβούσε φοιτητές απ` όλα τα μακρινά μέρη.

Η συμμετοχή της γυναίκας σ` αυτό το χώρο δεν σταμάτησε μετά από την άλωση του Χαφσίτικου κράτους και την προσάρτηση της Τυνησίας στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Όπου βρίσκουμε την Αζίζα Οθμάνα (πέθανε 1670), εγγονή του Οθμάν Ντάι, η οποία θεωρηται η πιο γνωστή μεταξύ των γυναικών των βακουφιών.

Η Αζίζα έγραψε μια περίφημη διαθήκη μετά από την επιστροφή της από την Μέκκα, στην οποία μετατρέπει όλη την περιουσία της σε βακούφια για ελεημοσύνη και βοήθεια. Από τα βακούφια της χτίστηκε το γενικό νοσοκομείο, και χρησιμοποιήθηκαν να αγοραστούν δούλοι και αιχμάλωτοι για να απελευθερωθούν, να δωριστούν προίκες για φτωχά κορίτσια, καθώς και να αγοραστούν τριαντάφυλλα για το τάφο της καθημερινά.

Από το σύγχρονο αλαβίτικο κράτος, έχουμε π. χ. Την Χαμπίμπα Μπάντου, αδελφή του Αζμαντ Μπάντου διοικητή των βακουφιών κατά την εποχή του σουλτάνου Αμπντ Αλ Ραχμάν (1822-1859), η οποία έχτισε τον τύμβο του ευγενή Αλ Χάσαν Αλ Σίμπλι κι ένα τζαμί με το όνομά του το 1860.

Τέλος, τα ονόματα που ανάφερε ο Αλ Τάζι, δεν είναι παρά παραδείγματα για το σημαντικό ρόλο που έπαιζε η γυναίκα στις χώρες της ισλαμικής δύσης, που μπορεί να ενθαρρύνουν και περαιτέρω έρευνα για να βγουν κι άλλα ονόματα σπουδαίων γυναικών και τα σημαντικά έργα τους στο φως, γυναικών που έχουν παραμείνει στο σκοτάδι σ` έναν κόσμο, κατεξοχήν, ανδρικό.

πηγή:   http://alhayat.com/Details/445980

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *