Monday, April 15, 2024
Η Ζωή τουΟ Προφήτης Μουχάμμαντ

Βιογραφία Του Προφήτη Μουχάμμαντ 1

Η γενική κατάσταση της αραβικής χερσονήσου πριν την προφητεία του Μουχάμμαντ.

 

Εισαγωγή

Οι ’ραβες πριν την προφητεία του Μουχάμμαντ γνώριζαν μια κατάσταση οπισθοδρομική σχετικά με τη θρησκεία και την κοινωνία, είχαν φτάσει στο σημείο να λατρεύουν πολλούς θεούς(αγάλματα, ζωγραφιές) και να είναι πολιτικοί οπαδοί της μιας από τις δυο τότε γνωστές αυτοκρατορίες, τη ρωμαϊκή ή την Περσική.
Αυτές οι λατρείες δε βασίζονταν σε καμιά λογική ή γνώση. Ο Μπουχάρι αναφέρει μια περιγραφή της θρησκευτικής κατάστασης από τον Αμπι Ραζ’α αλ Ουταριντί, που λέει:
– Λατρεύαμε μια πέτρα, κι όταν βρίσκαμε μια άλλη καλύτερη πετάγαμε την πρώτη και την παίρναμε, κι εάν δεν βρίσκαμε άλλη πέτρα μαζεύαμε λίγο χώμα και χύναμε πάνω γάλα από μια κατσίκα και γυρίζαμε με αυτό(για λατρεία).

Οι ’ραβες γνώριζαν από παλιά την ορθή θρησκεία του Αβραάμ, αυτή όμως είχε αλλάξει ριζικά, έτσι το προσκύνημα από λατρεία και ταπεινότητα προς το Θεό, μετατράπηκε σε ευκαιρία για αλαζονεία  και περηφάνεια.
Μερικά άτομα διατηρούσαν τη θρησκεία του Αβραάμ, ήταν ωστόσο λίγα. Αυτά καλούσαν τους συμπολίτες τους να μην συνεχίσουν τις πλάνες τους, μερικοί τους μάλιστα ήξεραν πως θα ερχόταν ένας Προφήτης και καλούσαν τους άλλους να τον πιστέψουν και να τον ακολουθήσουν.
Μια μειοψηφία των Αράβων είχε ασπαστεί το Χριστιανισμό και τον Ιουδαϊσμό, η πλειονότητα όμως πίστευε στον πολυθεϊσμό και στην ειδωλολατρεία.

Πολιτική κατάσταση

Οι κάτοικοι της αραβικής Χερσονήσου ήταν είτε νομάδες είτε αστοί, αλλά και στις δυο περιπτώσεις επικρατούσε το σύστημα της φυλής. Οι βασιλείες που συστήθηκαν κατά διάφορες περιόδους σε μέρη της Χερσονήσου δεν κατάφεραν να ενσωματώσουν τις φυλές σε ένα λαό ή ένα έθνος.
Οι αραβικές φυλές δεν διατηρούσαν πάντα ειρηνικές σχέσεις μεταξύ τους, γνώριζαν τις απότομες επιδρομές που δεν είχαν κανέναν  λόγο παρά μόνο την αρπαγή των αγαθών της άλλης φυλής και είχαν πολέμους διαρκείας, γνώριζαν όμως και τις συμμαχίες.

Οικονομική κατάσταση

Η αραβική Χερσόνησος είχε πολλές έρημους, έτσι δεν γνώρισε σημαντικές καλλιέργειες, εκτός από την Υεμένη και τη Συρία. Οι φυλές τριγυρνούσαν τη Χερσόνησο αναζητώντας χορτάρι και φυτά για τα κοπάδια τους.
Όσον αφορά τη βιομηχανία, αυτοί όχι μόνο δεν την ήξεραν, αλλά και απομακρύνονταν από αυτήν αφήνοντάς τη σε άλλους λαούς.
Το μόνο θετικό που είχαν οι ’ραβες τότε ήταν το εμπόριο και σε αυτό βοήθησε η γεωγραφική  θέση της Χερσονήσου. Οι πιο γνωστοί έμποροι ήταν οι κάτοικοι των Μεγαλοπόλεων και κυρίως οι κάτοικοι της Μέκκας. Αυτοί είχαν μια καλή θέση ανάμεσα στις υπόλοιπες φυλές επειδή κατοικούσαν στη πόλη του Ιερού Τέμενος, έτσι δεν τους πείραζαν ούτε επιτίθενταν στα καραβάνια τους.
Τα εμπορικά καραβάνια μετέφεραν τα αρώματα, τα μπαχαρικά, τα ξύλα, τα δέρματα, τα υφάσματα, τους χουρμάδες, και τα όπλα από τη Χερσόνησο προς τη Συρία από την οποία μετέφεραν σιτάρια, ελιές, και συριακά υφάσματα.

Κοινωνική κατάσταση

Οι παραδόσεις κυριαρχούσαν στην ζωή των Αράβων, είχαν και ιδιαίτερη περηφάνια για τις καταγωγές τους, έτσι δεν παντρεύονταν από άλλους λαούς, είχαν περηφάνια για την λογοτεχνία κυρίως το ποίημα, που κατείχε πολύ υψηλή θέση μεταξύ τους, μέχρι που ένας στίχος μπορούσε να υψώσει ή και να υποβαθμήσει μια ολόκληρη φυλή.

Η γυναίκα πριν το Ισλάμ

Η γυναίκα στις τότε κοινωνίες δεν είχε πολλή αξία, αυτή κληρονομιόταν μαζί με τα άλλα περιουσιακά στοιχεία, τα γυναικόπαιδα δεν κληρονομούσαν τίποτα καθώς οι περιουσίες ήταν αποκλειστικό δικαίωμα για πολεμιστές και ιππείς, αυτό το σύστημα έμεινε σε ισχύ μέχρι που το ακύρωσε ο ισλαμικός νόμος.
Η γέννηση ενός κοριτσιού αποτελούσε ντροπή και αίσχος για τον πατέρα του, για αυτό και τα θάβανε αρκετές φορές ζωντανά.
’λλοι γονείς σκότωναν τα παιδιά τους γιατί φοβόντουσαν τη φτώχεια και την ανέχεια.
’λλες γυναίκες είχαν καλή κοινωνική θέση, είχαν και ιδιαίτερη τόλμη, σχεδόν συμμετείχαν σε όλες τις εργασίες με τους άνδρες τους.
Το σύστημα του γάμου περιείχε πολλές απαράδεκτες μορφές που το Ισλάμ κατάργησε στο τέλος, όπως και το διαζύγιο που δεν είχε όρους ούτε μέτρα.

Αναλφαβητισμός και άγνοια

Οι ’ραβες δεν είχαν καμία πρώην θεϊκή αποκάλυψη, σε αυτούς επικρατούσε ο αναλφαβητισμός, η στασιμότητα,  και η διατήρηση του παλιού έστω και αν αυτή ήταν λάθος.
Υπήρχαν μεταξύ τους και μερικοί που ήξεραν να γράφουν και να διαβάζουν, οι ’ραβες ήταν όμως σαν την εγκαταλειμμένη γη που λαχταρούσε για τη βροχή, ήταν ιδιαίτερα έξυπνοι, ευαίσθητοι, ιδιοφυείς, είχαν προσωπική ετοιμότητα να λάβουν τις γνώσεις, για αυτό με τον ερχομό του Ισλάμ απέκτησαν και μια ιδιαίτερη σοφία.

Τα ηθικά

Οι τότε ’ραβες  πολλές φορές δεν τηρούσαν τα χρηστά ήθη, επειδή είχαν καταφύγει στο τζόγο, στις επιδρομές, στις εκδικήσεις και στις παραβάσεις.
Πολλοί τους όμως, ήταν σωστοί άνθρωποι, που απομακρύνονταν από όλα τα προαναφερόμενα αίσχη, και είχαν κάποιες αρετές σαν τις εξής:
Η ιδιοφυία και η εξυπνάδα
Οι πριν το Ισλάμ ’ραβες είχαν καθαρά μυαλά που δεν είχαν πειραχτεί από τους μύθους που ήταν γνωστοί στα τότε προχωρημένα έθνη, όπως οι Ινδοί, οι Ρωμαίοι, οι Πέρσες και έτσι ήταν έτοιμοι να λάβουν το τελευταίο μήνυμα που απευθύνθηκε προς την ανθρωπότητα.
Όσον αφορά την γλώσσα τους, αυτοί είχαν ένα πολύ ευρύ λεξιλόγιο, που ήταν καθαρά προφορικό και δεν ήταν γραμμένο, π.χ. είχαν 80 ονομασίες για το μέλι, 200 για την αλεπού, 500 για το λιοντάρι, και 1000 για την καμήλα, αυτό μας δίνει ιδέα για το μέγεθος της μνήμης που διέθεταν τότε.
Απλοχεριά και καλοσύνη
Η απλοχεριά ήταν από τους γνωστά στοιχεία του χαρακτήρα τους, ολόκληρες περιουσίες χάνονταν στις φιλοξενίες. Θα μπορούσε κανείς τους να σφάξει την μόνη καμήλα ή και το μόνο του άλογο προκειμένου να θρέψει το φιλοξενούμενο του.
Η απλοχεριά τους δεν περιοριζόταν στο ανθρώπινο είδος, αλλά αρκετοί τους ταΐζανε και άγρια ζώα, και αρπαχτικά πουλιά…

Τόλμη και αρετή

Οι ’ραβες πριν το Ισλάμ είχαν ιδιαίτερη ευαισθησία για την τιμή, τους έχοντας ανάγκη για υποστήριξη και θεωρούσαν μεγάλη ανανδρία να μην βοηθηθεί ένας άνθρωπος που ζήτησε βοήθεια.
Η ελευθερία ήταν μια αδιαπραγμάτευτη αξία, οι ’ραβες ζούσαν και πέθαιναν γι’ αυτήν και δεν άντεχαν καμία εξουσία να τους περιορίσει.
Αγαπούσαν την ειλικρίνεια, θεωρούσαν το ψεύδος ως μεγάλο μειονέκτημα και τηρούσαν τους λόγους τους, έστω και αν τους κόστιζε την ίδια τους την ζωή. Θα μπορούσε κανείς να βρει στην ιστορία των Αράβων πολλά παραδείγματα όπου αυτοί βρέθηκαν σε πολύ επικίνδυνες θέσεις αποκλειστικά και μόνο για την τήρηση του λόγου τους.
Οι ’ραβες μισούσαν την λεμουριά, και θεωρούσαν ότι είναι λόγος για την έλλειψη της καθαρής σκέψης, έλεγαν μάλιστα: ο κορεσμός διώχνει την ιδιοφυία.

Επίσης είχαν εξαιρετική αντοχή και υπομονή, αυτό ίσως οφείλεται στο περιβάλλον στο οποίο βρίσκονταν, με τις ελάχιστες ανέσεις που είχαν στα χέρια τους κι αυτό τους βοήθησε αργότερα στην εξάπλωση του μηνύματος του Ισλάμ.
Αυτή ήταν μια σύντομη περιγραφή για τους ’ραβες στη Χερσόνησο, που η Θεϊκή θέληση ήθελε να είναι οι άνθρωποι που θα μεταφέρουν την τελευταία αποκάλυψη σε όλο τον κόσμο.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *