Sunday, March 3, 2024
Γενικά άρθρα

Ο Σκοπός της Δημιουργίας

Χωρίς γνώση του σκοπού της δημιουργίας, οι άνθρωποι περιφέρονται χωρίς σκοπό στη ζωή. 

Ο σκοπός της δημιουργίας είναι ένα θέμα που κάνει κάθε άνθρωπο σε κάποιο σημείο της ζωής του να αναρωτηθεί σχετικά. Ο καθένας κάποια στιγμή θέτει το ερώτημα: Γιατί υπάρχω; Για ποιο λόγο είμαι εδώ στη γη;

Χωρίς τη γνώση του σκοπού της ζωής, η ανθρώπινη ύπαρξη χάνει όλο της το νόημα και χαραμίζεται και η επιβράβευση της αιώνιας ζωής καταστρέφεται εντελώς.

Για να απαντηθούν οι παραπάνω ερωτήσεις θα πρέπει να διαπιστωθεί αρχικά από ποια άποψη γίνεται αυτή η ερώτηση.

Για παράδειγμα η ερώτηση θα μπορούσε να σημαίνει:  Τι οδήγησε τον Θεό να δημιουργήσει τους ανθρώπους; Για ποιο λόγο δημιούργησε ο Θεός τους ανθρώπους; Όλες οι ερωτήσεις καταλήγουν στην κοινή ερώτηση: Γιατί υπάρχω;


Οι φιλόσοφοι στη διάρκεια των χρόνων εξέφρασαν αναρίθμητες απαντήσεις, όλες εκ των οποίων βασίζονταν σε εικασίες και δε μπορούν με κανένα τρόπο να αποδειχτούν.  Ερωτήσεις σχετικά με αυτό το θέμα οδήγησαν μερικούς φιλόσοφους στο να ισχυριστούν πως δεν υπάρχουμε πραγματικά και ότι ολόκληρος ο κόσμος είναι κομμάτι της φαντασίας. Άλλοι δήλωσαν πως δεν υπάρχει κανένας σκοπός στη δημιουργία των ανθρώπων. Σύμφωνα με αυτούς η ύπαρξη των ανθρώπων είναι τυχαίο γεγονός.

Οι άνθρωποι συχνά στρέφονται στους εαυτούς τους ή σε άλλους ανθρώπους για να βρουν τις απαντήσεις. Ωστόσο το μοναδικό μέρος που καθαρές και ακριβείς απαντήσεις μπορούν να βρεθούν είναι τα βιβλία της θεϊκής αποκάλυψης.  Στο Κοράνι ο Θεός αποκάλυψε το λόγο της δημιουργίας των ανθρώπων.

Γιατί δημιούργησε ο Θεός;
Η ερώτηση αυτή θα πρέπει να ερωτηθεί γιατί ο άνθρωπος στην πραγματικότητα δεν είναι το ανώτερο δημιούργημα.
Η δημιουργία των ουρανών και της γης είναι – βεβαιότατα – μεγαλύτερη από τη δημιουργία των ανθρώπων. Κι όμως οι περισσότεροι από τους ανθρώπους δεν το αντιλαμβάνονται.(40:57)

Η δημιουργία είναι αποτέλεσμα του θεϊκού χαρακτηριστικού του Δημιουργού. Ένας δημιουργός που δε δημιουργεί έρχεται σε αντίθεση με τους όρους. Αυτό δε σημαίνει ότι ο Θεός χρειάζεται τη δημιουργία Του. Ο Θεός είναι ελεύθερος από όλες τις ανάγκες. Αντίθετα η δημιουργία Του τον χρειάζεται. Όπως η μεγαλουργία ενός συγγραφέα φαίνεται στα γραπτά του, έτσι και η τελειότητα της θεϊκής δημιουργικότητας είναι εμφανής στη δημιουργία.
Μερικοί αρχαίοι φιλόσοφοι, που δε μπορούσαν να καταλάβουν πως ο Θεός μπόρεσε να δημιουργήσει από το τίποτα, ισχυρίστηκαν πως ο κόσμος και όλα τα περιεχόμενα του είναι κομμάτι του Θεού. Δηλαδή σύμφωνα με αυτούς ο Θεός, πήρε ένα κομμάτι του εαυτού του και έκανε το σύμπαν. Αυτό πάντα σε σύγκριση με τον άνθρωπο που μπορεί να δημιουργήσει μόνο αλλάζοντας μορφή σε αυτό που ήδη υπάρχει. Ωστόσο, ο Θεός αρνείται τέτοιου είδους συγκρίσεις, οι οποίες θα του έδιναν ανθρώπινους περιορισμούς.

Είναι ο  Δημιουργός των ουρανών και της γης. Σας έχει κάνει κατά ζεύγη από τον ίδιο τον εαυτό σας, και κατά ζεύγη (έπλασε) και τα ζωντανά, κι έτσι με αυτό τον τρόπο πολλαπλασιάζεστε. Δεν υπάρχει τίποτα που να του μοιάζει. Κι είναι Αυτός που ακούει και βλέπει (τα πάντα).(42:11)

Τίποτα δε γίνεται στο σύμπαν χωρίς την άδεια του Θεού.

Κανένα είδος συμφοράς δεν είναι δυνατό να συμβεί, χωρίς την άδεια του Αλλάχ. Και όποιος πιστεύει στον Αλλάχ, οδηγεί την καρδιά του (σωστά). Και ο Αλλάχ τα πάντα γνωρίζει. (64:11)

Στη δημιουργία είναι φανερά και άλλα θεϊκά χαρακτηριστικά όπως η συγχώρεση, το έλεος και η ελεημοσύνη.

 

Γιατί δημιούργησε την ανθρωπότητα;
Και όταν ο Κύριος σου πήρε από τις πλευρές  των Παιδιών του Αδάμ – τους απόγονους – και τους έκανε να επιμαρτυρήσουν όσον αφορά τον εαυτό τους (λέγοντας): Μήπως δεν είμαι Εγώ ο Κύριός σας; Και αυτοί απάντησαν: Ναι! Το ομολογούμε, (είπε ο Αλλάχ): Για να μην πείτε (τότε) κατά την Ημέρα της Κρίσης ότι: Αυτό το αγνοούσαμε.
Ή να πείτε ότι : Επειδή οι γονείς μας –πριν από μας – ακολούθησαν ψεύτικους θεούς, κι εμείς ήμασταν οι απόγονοί τους μετα απ`αυτούς – γιατί τότε μας καταστρέφεις ό,τι επιπόλαια έκαναν (εκείνοι); (7:172-173)

Η πίστη λοιπόν στο Θεό σύμφωνα με το Κοράνι, αποτυπώνεται στον κάθε άνθρωπο, κάθε ένας είναι υπεύθυνος για την πίστη στον Θεό και θα ερωτηθεί κατά την Ημέρα της Κρίσης σχετικά.

Και δεν έπλασα τα Πνεύματα και τους ανθρώπους παρά για να Με λατρεύουν. (51:56)

Ο Αλλάχ δεν δημιούργησε τους ανθρώπους λόγω δικής του ανάγκης. Αν ούτε ένας άνθρωπος δεν τον λάτρευε, αυτό δε θα ελάττωνε στο ελάχιστο την δόξα του. Αυτός μόνο υπάρχει χωρίς ανάγκες. Τα δημιουργήματα μόνο έχουν ανάγκες. Επομένως είναι η ανθρωπότητα εκείνη που έχει ανάγκη να τον λατρεύει.

Λατρεία στο Ισλάμ σημαίνει απόλυτη υποταγή στο θέλημα του Θεού. Και η υποταγή είναι το κλειδί για την επιτυχία στην τωρινή και επόμενη ζωή. Όλες οι πράξεις λατρείας που εμπεριέχονται στους θεϊκούς νόμους σχεδιάστηκαν για να βοηθήσουν τους ανθρώπους να ενθυμούνται το Θεό. Αλλά γενικότερα στο Ισλάμ κάθε πράξη μπορεί να θεωρηθεί πράξη λατρείας εφόσον γίνεται για χάρη του Θεού και όχι για την αναγνώριση και τον έπαινο των ανθρώπων, και σύμφωνα με τη Σούννα ( τον προφητικό τρόπο).

Μια άλλη ερώτηση που θα μπορούσε να τεθεί θα ήταν για ποιο λόγο ο Θεός δημιούργησε τους ανθρώπους σε αυτόν τον κόσμο; Η απάντηση μπορεί εύκολα να βρεθεί στο Κοράνι:

Που δημιούργησε το Θάνατο και τη Ζωή, για να δοκιμάσει ποιος από εσάς κάνει τις καλύτερες πράξεις. Και είναι ο Ανίκητος, ο Πολυεύσπλαχνος.(67:2)
Βέβαια Εμείς κάναμε άλλα που βρίσκονται πάνω στη γη για  στόλισμά της (στους ανθρώπους) με σκοπό να δοκιμάσουμε ποιος απ’ αυτούς αποδίδει καλύτερα στο έργο του. (18:7)

Επομένως ο λόγος της δημιουργίας των ανθρώπων σε αυτόν τον κόσμο είναι σαν ένα τεστ συμπεριφοράς. Ο κόσμος της ζωής και του θανάτου, του πλούτου και της φτώχειας, της αρρώστιας και της υγείας, δημιουργήθηκε για τη διύλιση των δίκαιων ψυχών από τις άδικες. Έτσι την Ημέρα της κρίσης κανείς δε θα μπορεί να ισχυριστεί ότι πηγαίνει άδικα στην κόλαση και αντίστοιχα αυτοί που θα πάνε στον παράδεισο θα βρίσκονται εκεί μόνο με τη χάρη του Θεού.

Οι δοκιμασίες αυτής της ζωής έρχονται και με τη μορφή «ατυχιών» και συμφορών. Η πίστη στο Θεό θα πρέπει να συνοδεύεται με την πίστη ότι μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τι είναι καλύτερο για την ανθρωπότητα και συχνά ότι οι άνθρωποι νομίζουν πως είναι καλό για αυτούς ίσως αποδειχτεί μακροπρόθεσμα ότι δεν είναι.

Είναι γραμμένος ο πόλεμος για σας. Εσείς όμως τον αποστρέφετε. Αλλά μπορεί όμως να αποστρέφεστε κάτι που είναι καλό για σας και μπορεί ν’ αγαπάτε κάτι, που είναι κακό για σας. Ο Αλλάχ όμως γνωρίζει κι εσείς δεν γνωρίζετε. (2:216)

Οι δοκιμασίες για τους ανθρώπους είναι ειδικά προορισμένες για τις ανάγκες και τις συνθήκες του καθενός.
Ο Αλλάχ δεν αναθέτει σε καμιά ψυχή φορτίο μεγαλύτερο, απ’ τις δυνάμεις της. (2:286)

Επίσης ο Αλλάχ υπόσχεται πως οι δύσκολες συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι στη ζωή δε θα είναι χωρίς ανάπαυλα. Αν οι δοκιμασίες ήταν συνεχόμενες, σίγουρα θα γινόντουσαν δυσβάσταχτες.

Έτσι  βέβαια με κάθε δυσκολία υπάρχει ανακούφιση. Ναι ‘οπωσδήποτε ‘ με κάθε δυσκολία υπάρχει ανακούφιση. (94:5-6)
Συμπέρασμα

Χωρίς γνώση του σκοπού της δημιουργίας, οι άνθρωποι περιφέρονται χωρίς σκοπό στη ζωή. Είναι μείζονος σημασίας λοιπόν να γνωρίζουμε το σκοπό της δημιουργίας μας. Οι δοκιμασίες υπάρχουν για να φέρουν στην επιφάνεια υψηλότερες πνευματικές αξίες, εφόσον οι άνθρωποι έχουν πίστη στο Θεό και υπομονή με ότι έχει προοριστεί για αυτούς.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *