Η Ισλαμική Πειραματική Επιστημονική Μέθοδος -1


Η πειραματική επιστημονική μέθοδος, μια σημαντική ισλαμική συνεισφορά στην πορεία της επιστήμης

Από τον Δρ. Ράγκεμ Ελ Σεργκάνι

Ο ρόλος των μουσουλμάνων επιστημόνων στην ανακάλυψη της πειραματικής μεθόδου.

Η ανακάλυψη της λογικής πειραματικής επιστημονικής μεθόδου  – βασισμένης στην επαγωγή και τη μέτρηση, όπως και στην παρατήρηση, το πείραμα και την αναπαράσταση – θεωρείται μια σημαντική ισλαμική συνεισφορά στην πορεία της επιστήμης παγκοσμίως.

Αυτή η μέθοδος είναι τελείως διαφορετική από αυτήν των Ελλήνων, των Ινδών και άλλων, καθώς αυτοί οι πολιτισμοί συχνά συνήθιζαν να ικανοποιούνται υιοθετώντας θεωρίες χωρίς να προσπαθούν να τις αποδείξουν επιστημονικά. Ήταν σχεδόν θεωρητικές φιλοσοφίες που δεν εφαρμόζονταν στις περισσότερες των περιπτώσεων ακόμα και αν ήταν αληθείς. Αυτό οδήγησε σε μια ανάμιξη αληθινών και λανθασμένων θεωριών. Μετά την εμφάνιση του Ισλάμ, οι μουσουλμάνοι ήταν οι πρώτοι που εισήγαγαν την πειραματική μέθοδο στην αντιμετώπιση επιστημονικών και παγκόσμιων δεδομένων γύρω τους. Αυτό οδήγησε στην εγκαθίδρυση κανόνων της πειραματικής επιστημονικής μεθόδου που χρησιμοποιείται ακόμα στην σύγχρονη μοντέρνα επιστήμη.

 

Η εφαρμογή από τους μουσουλμάνους της πειραματικής μεθόδου σε προηγούμενες θεωρίες, χωρίς να δίνεται σημασία σε αυτόν που είχε διατυπώσει τη θεωρία όποιος και αν ήταν αυτός, οδήγησε στην ανακάλυψη πολλών λαθών που είχαν κληρονομηθεί από επιστήμονες ανά τους αιώνες.

 

Οι μουσουλμάνοι επιστήμονες δεν αρκούνταν μόνο να κριτικάρουν και να δοκιμάζουν αυτές τις θεωρίες, αλλά εισήγαγαν και νέες υποθέσεις. Επίσης δοκίμαζαν τέτοιες υποθέσεις για να τις μετατρέψουν σε θεωρίες εάν προσέγγιζαν την αλήθεια. Κατόπιν δοκίμαζαν την θεωρία για να αποδείξουν τελικά ότι είχε γίνει γεγονός και όχι απλώς μια θεωρία. Για να το πετύχουν αυτό, πραγματοποιούσαν ενθουσιωδώς πολλά πειράματα.

 

Παραδείγματα μουσουλμάνων επιστημόνων που υιοθέτησαν την πειραματική μέθοδο.

Ανάμεσα στους μουσουλμάνους επιστήμονες που κατέβαλαν μεγάλες προσπάθειες σε αυτόν τον τομέα ήταν ο Τζάμπερ Ιμπν Χαγιάν [1] ο Αλ Χαουαρίζμι, ο Αλ Ράζι [2] ο Αλ Χασάν Ιμπν Αλ Χέιθαμ [3] ο Ιμπν Αν Νάφις [4] και άλλοι.

Ο Τζάμπερ Ιμπν Χαγιάν, πατέρας της χημείας λέει «… και η τελειοποίηση αυτής της δημιουργίας είναι η επιστήμη και τα πειράματα.Όποιος δεν δούλεψε ή δεν διεξήγαγε πειράματα ποτέ δεν κέρδισε τίποτα». [5] Στο βιβλίο του «Αλ Χαουάς αλ Καμπίρ» («Το Μεγάλο Βιβλίο των Ιδιοτήτων») έλεγε: «Αναφέρουμε σε αυτά τα βιβλία τις ιδιότητες μόνο αυτού που βλέπουμε, όχι τι ακούμε, διαβάζουμε ή μας έχουν πει, μετά από εξέταση και δοκιμή του. Δημοσιεύσαμε μόνο ότι βγήκε αληθινό και απορρίψαμε ότι ήταν πλαστό. Και σε ότι καταλήξαμε εμείς, το συγκρίναμε με τις συνθήκες τέτοιων ανθρώπων» [6]

Γι’ αυτό ο Ιμπν Χαγιάν ήταν ο πρώτος που εισήγαγε το εργαστηριακό επιστημονικό πείραμα στην επιστημονική ερευνητική μέθοδο, τους κανόνες της οποίας καθιέρωσε. Μερικές φορές αποκαλούσε πείραμα «την εμπειρία» και έλεγε «Αυτός που είναι έμπειρος είναι πραγματικός επιστήμονας και αυτός που δεν είναι τέτοιος, δεν είναι επιστήμονας. Σε όλες τις τέχνες ο πεπειραμένος δημιουργός είναι ικανός ενώ ο άπειρος είναι άχρηστος» [7]

 

πηγή: islamstory.com

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *